Introductie

 

Nanon studeerde in 1995 af aan de AKI , Kunstacademie te Enschede. Ze studeerde af aan de richting grafiek maar sloeg nog voor haar eindexamen de weg in naar de schilderkunst. Dit niet zozeer vanwege de passie voor de materie verf maar veeleer als medium om een bepaald beeld op te roepen. De doeken waarop zij schilderde waren nooit een maagdelijk wit linnen of katoen, maar bijna altijd een al voorbedrukt doek, plastic zeil of skai (kunstleer). Langzamerhand werd haar werk steeds ruimtelijker; schilderijen werden gecapitonneerd waardoor er reliëf ontstond en de wetten van het perspektief niet langer telden. Een kleine stap was het naar het maken van echt ruimtelijk werk (3D-objecten) en installaties.

Nanon speelt met associaties, cliché's, stereotypen en illusies. Ze verbaast zich over het feit dat mensen zekerheden, 'waarheden' in pacht lijken te hebben terwijl zij daarzelf immer naar op zoek is. In haar werk zit steeds de vraag aan de toeschouwer besloten: “Zie je wel wat je denkt dat je ziet?”
Ze maakt gebruik van overbekende beelden die op het netvlies gegrift staan, vaak met een sentimentele waarde. Nanon bewerkt deze beelden door ze uit te lichten, te vergroten, te combineren met andere beelden, totdat ze een nieuwe toegevoegde waarde hebben gekregen. Het nieuw ontstane beeld heeft vaak een ironische grondtoon. De toeschouwer van haar werk die in eerste instantie denkt een bekend beeld te zien, wordt door elkaar geschud en geconfronteerd met de vraag wat hij nu eigenlijk ziét en dénkt te zien, zou wíllen zien en niét wil zien.
Waarheid,...wat is dat?

Ook door de keuze en het gebruik van zeer beeldbepalende materialen en motieven versterkt zij het gevoel van vervreemding dat in veel van haar werk wordt opgeroepen. Zo maakt ze veelvuldig gebruik van overbekende dessins en bloemmotieven, lakstoffen, skai, applicaties en borduursels.

De heer Henk Laarakkers, destijds verbonden aan het KCO te Zwolle verwoordde eens: “Kijkend naar de kunstwerken van Nanon ontkom je niet aan de indruk dat hier sprake is van luchtige 'kunst met een knipoog'. ... Maar met een dergelijke omschrijving zouden we haar werk en haar persoon als kunstenaar tekort doen.
Nanon is als kunstenaar ontegenzeggelijk eigentijds en actueel....Sleutelbegrippen in haar werk zijn: cliché, ironie, relativering en dubbele bodem. Daarbij is Nanon allesbehalve bezig met het bewandelen van reeds eerder gebaande paden. Zij combineert bestaande werkelijkheden met als resultaat een nieuwe werkelijkheid, nieuwe beelden.”

Citaat van Nanon: “ Mooi is lelijk, lelijk is mooi, echt is nep en nep is evenzeer echt. De waarheid is een illusie en een illusie is de waarheid”.
Nanon lijkt een meester in het relativeren...