Nanon. C.F. Morsink, 1964 Hengelo, NLD.

In 1995 Nanon graduated from the AKI, art academy in Enschede, NL. She graduated in the direction of Graph Art, but changed courses to Painting before graduating. Not particularly because of her passion for paint as material, but actually as a means to create a certain image. The canvasses she used were never virgin-white linen or cotton, but were almost always pre-printed fabric, plastic canvas or artificial leather. Slowly her work became more and more spacious; paintings were padded so relief was created and the laws of perspective were no longer counting. From there it was a small step to the making of actual spacious work (3D-objects) and art-installations.

Nanon plays with associations, clichés, stereotypes and illusions. She is surprised by the fact that people seem to possess certainties or ‘truths’, while she herself is still continuously looking for those. Her work always includes a certain question to the spectator, namely: “Do you actually see what you think you are seeing?”

She uses well-known images that are seared into peoples brain, often containing a sentimental value. By enlightening, enlarging, and combining them, Nanon alters these images until they have taken on a newly added value. Viewers of her work that firstly seem to recognize something they know, will be shaken, confronted and questioned about what it actually is they are seeing, what they think they are seeing, what they would and wouldn’t like to see. The truth,…what is that?

Also with her choice of using very iconic materials and fabric motifs she reinforces the feeling of alienation that a lot of her work evokes. She frequently uses well-known/notorious patterns and flower-motives, lacquers, faux leather, applications and embroidery.

Mr. Henk Laarakkers, at the time connected tot the KCO in Zwolle, once declared: “Watching Nanon’s work, you can’t escape the impression that you’re dealing with ‘light art with a wink’… But with such a description one would shorten the artists’ work as well as her personality. Nanon is as artist undeniably contemporary. Key concepts in her work are: cliche, ironic, relativity and double message. Thereby is Nanon everything but walking beaten paths. She is combining already existing realities resulting in a new reality, new images.”

Nanon seems to excel in putting things in perspectives …


Nanon studeerde in 1995 af aan de AKI , Kunstacademie te Enschede.
Ze studeerde af aan de richting grafiek maar sloeg nog voor haar eindexamen de weg in naar de schilderkunst. Dit niet zozeer vanwege de passie voor de materie verf maar veeleer als medium om een bepaald beeld op te roepen. De doeken waarop zij schilderde waren nooit een maagdelijk wit linnen of katoen, maar bijna altijd een al voorbedrukt doek, plastic zeil of skai (kunstleer). Langzamerhand werd haar werk steeds ruimtelijker; schilderijen werden gecapitonneerd waardoor er reliëf ontstond en de wetten van het perspektief niet langer telden. Een kleine stap was het naar het maken van echt ruimtelijk werk (3D-objecten) en installaties.

Nanon speelt met associaties, cliché’s, stereotypen en illusies. Ze verbaast zich over het feit dat mensen zekerheden, ‘waarheden’ in pacht lijken te hebben terwijl zij daarzelf immer naar op zoek is. In haar werk zit steeds de vraag aan de toeschouwer besloten: “Zie je wel wat je denkt dat je ziet?”
Ze maakt gebruik van overbekende beelden die op het netvlies gegrift staan, vaak met een sentimentele waarde. Nanon bewerkt deze beelden door ze uit te lichten, te vergroten, te combineren met andere beelden, totdat ze een nieuwe toegevoegde waarde hebben gekregen. Het nieuw ontstane beeld heeft vaak een ironische grondtoon. De toeschouwer van haar werk die in eerste instantie denkt een bekend beeld te zien, wordt door elkaar geschud en geconfronteerd met de vraag wat hij nu eigenlijk ziét en dénkt te zien, zou wíllen zien en niét wil zien. Waarheid,…wat is dat?
Ook door de keuze en het gebruik van zeer beeldbepalende materialen en motieven versterkt zij het gevoel van vervreemding dat in veel van haar werk wordt opgeroepen. Zo maakt ze veelvuldig gebruik van overbekende dessins en bloemmotieven, lakstoffen, skai, applicaties en borduursels.

De heer Henk Laarakkers, destijds verbonden aan het KCO te Zwolle verwoordde eens:
“Kijkend naar de kunstwerken van Nanon ontkom je niet aan de indruk dat hier sprake is van luchtige ‘kunst met een knipoog’. … Maar met een dergelijke omschrijving zouden we haar werk en haar persoon als kunstenaar tekort doen. Nanon is als kunstenaar ontegenzeggelijk eigentijds en actueel….Sleutelbegrippen in haar werk zijn: cliché, ironie, relativering en dubbele bodem. Daarbij is Nanon allesbehalve bezig met het bewandelen van reeds eerder gebaande paden. Zij combineert bestaande werkelijkheden met als resultaat een nieuwe werkelijkheid, nieuwe beelden.”

Nanon lijkt een meester in het relativeren…